Uzak iklimlerin
Yeni yetme fırtınasını gördüm bugün,
Ve sen,
Uzak şehirlerin birinde ağlıyordun...
Bizi yitirdik dünle beraber.
Hani sevginin sarhoşluğu sarar da,
Zaman durur ya aniden,
Savrulmalar zaman tanımıyor,
Aynı hüzünlerin sınırsızlığı gibi...
Koca bir boşluğu koyuyorsun yüreğine,
Düşüncen yanıyor yangınında.
Ellerin titriyor, gözlerin doluyor
Gururun haykıran sesine
Bir sus bile diyemiyorsun...
Sonlar birbirine benzer, aynı yaşanır Kabullenmek yaralar
Gerçeğe direnmek yıpratır bizi.
Sen uzak şehirlerde kal hep,
Yağmurlar gibi süzülme yanaklarımdan.
Sen uzak şehirlerde kal hep,
Ve asla yıldızlara dokunma.
Sen uzak şehirlerde kal hep,
Ben vazgeçtim
(Alıntı)
beğendiğim için sizlerle paylaşıyorum dostlar:)
|